പുതുവത്സര ആശംസകൾ

ഈ പുതുവല്സരത്തിലും ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ്. എനിക്ക് ആശംസകൾ പറയാനോ, എന്നോട് പറയാനോ ആരും ഇല്ല. ഞാൻ ഏറെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. ഈ വർഷം എങ്കിലും ആരെങ്കിലും ഒരാൾ  ഒരു ആശംസ പോലെ ജീവിതത്തിൽ വരുമെന്ന്. അങ്ങനെയൊന്നും സംഭവിക്കില്ല എന്ന് നല്ല പോലെ അറിയാം. എങ്കിലും മനുഷ്യനല്ലേ, എന്തെങ്കിലുമൊരു പ്രതീക്ഷ മനസ്സിൽ വേണമല്ലോ. പുതുവത്സരത്തിൽ ഓരോ ദൃഡനിശ്ചയം, തീരുമാനം എന്നൊക്കെ പറയുന്ന പോലെ ഞാനും ഒന്ന് എടുക്കുകയാണ്. ഇനി ആരിൽ നിന്നും ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കില്ല. ആരെയും മോഹിപ്പിക്കില്ല, ആരെയും മോഹിക്കയുമില്ല. ഇതൊക്കെ ഒരിക്കലും നടക്കില്ലായിരിക്കാം എന്നാലും ഞാൻ എന്ന മണ്ടനെ ഇനിയും വിഷമിപ്പിച്ചാൽ ഒരു പക്ഷെ എല്ലാം അങ്ങോട്ട്‌ ശെരിയായി എന്ന് വരില്ല. അത് കൊണ്ട് ചില നല്ല തീരുമാനങ്ങളോടെ എല്ലാവര്ക്കും പുതുവത്സര ആശംസകൾ...

ഭൂതകാലം

ചടുലമാം താളത്തിന്റെ വരകൾക്കുമപ്പുറം
നേർത്ത ചിതലിന്റെ ഈറൻ നോവുകൾക്കപ്പുറം
ഓർമ്മതൻ നിറഞ്ഞ തഴികകുടത്തിലെവിടെയോ
തുളുമ്പുന്നിതാ എന്റെ നിതാന്ത ഭൂതകാലം
ബാല്യവും കൌമാരവും യവനികയിലെവിടെയോ
പടരുന്നിതാ വർണ്ണ ചിത്രങ്ങൾ പോലെ
ഓർമ്മതൻ വാതയാനത്തിലെവിടെയോ
വരച്ചിട്ട മിഴിവാർന്നൊരീ കാലത്തെയോർത്തു
ഇന്നുമെൻ മനം തുടിക്കുന്നിതാ
ഓർമ്മകളിലെവിടെയോ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നു ഞാൻ
ഇനിയുമേറെ എന്നൊർക്കുന്നിതാ എൻ മാനസം
മരിക്കാത്ത മറവികളിലെവിടെയോ പാർക്കുന്നു ഞാൻ എന്നും
ഇനിയും ഓർമ്മകൾ എന്നെയോർത്തെവിടെയോ പോകുന്നു
ഇനി വരും വസന്തതിനായി ഓർക്കുന്നില്ല ഞാൻ
വീണ്ടുമിതാ പോകുന്നു പുതിയ കാലസ്മൃതിയായി

ഡിസംബർ

പ്രിയപ്പെട്ട ഡിസംബർ, എല്ലാ വർഷവും പോലെ ഇത്തവണയും നീ യാത്ര ചൊല്ലി പിരിയുമ്പോൾ എവിടെയോ ഉള്ളിൽ പിടയുന്നു. മുൻപേ പോലെ ഇന്നും ഞാൻ ഏകനാണ്. ഒറ്റയ്ക്ക്. നിന്റെ തണുത്ത കൈകൾ എന്നെ തലോടുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ഇന്നും മിടിക്കുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ട്. എനിക്കറിയാം നീ എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു എന്ന്. എല്ലാ വർഷവും എന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് ആവാതെ നീ കൂടെ വന്നു. ഈ വർഷവും അത് പോലെ തന്നെ. കാലത്തിന്റെ മാറി മാറി പോവുന്ന മന്ത്രികത്തിൽ നിനക്ക് എന്നെക്കൂടി കൊണ്ട് പോകരുതോ? ചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളും അഹവും ഒന്നുമില്ലാത്ത ആ ലോകത്തിലേക്ക്‌. ഇനിയും ഞാൻ ഒറ്റക്കാണ് എന്ന തോന്നൽ പലപ്പോഴും ഒരു നെടുവീർപ്പായി എന്നെ ശല്യപ്പെടുത്തുന്നു. ഇനിയുമെത്ര നാൾ എന്നറിയില്ല, എങ്കിലും ഈ എകതയിൽ എവിടെയോ ഞാൻ അറിയാതെ കണ്ണ്നീർ മറയ്ക്കുന്നു. ഈ തണുത്ത ഇരുളിൽ ഞാൻ എവിടെയോ സ്വയം മാഞ്ഞുപോകുന്ന പോലെ....

സായി